Prowadząc kiedyś sklep widziałem setki ludzi, którzy zaczynali szosę z zapałem, a po miesiącu rower stał w piwnicy, bo przesadzili na starcie. Ciekawi mnie, jak to wyglądało u Was w pierwszym sezonie, od ilu kilometrów tygodniowo zaczynaliście i jak to rosło. Może to pomoże nowym ustawić rozsądne oczekiwania, bo internet straszy setkami, a początki są dużo skromniejsze.

Wybieram sie pierwszy raz w gory z rowerem i troche mnie to przeraza, bo u mnie na nizinach nie ma jak sie sprawdzic. Mam kompakt 50/34 i kasete 11-28. Wszyscy strasza ze na dlugich podjazdach zdechne z takim przelozeniem. Dokladac lzejsza kasete czy dam rade jak bede jechal z glowa? Nie chce sie zajechac na pierwszym powaznym podjezdzie i zniechecic.

Zbieram powoli na nowe kola i mam sufit jakies 5 tysiecy. Kusi mnie carbon bo wszyscy pisza jaki to lot, ale nie chce przeplacic za sama nazwe. Jezdze duzo po plaskim ale lubie tez wpasc w pagorki. Realnie na podjazdach czuc roznice miedzy dobrym aluminium a carbonem w tej polce, czy to bardziej kwestia wagi kierowcy i nog? Wolalbym wydac madrze niz modnie.

Widzę, że coraz więcej młodych pyta o starty, więc dorzucę parę groszy z perspektywy kogoś, kto ściga się od czasów, gdy numery przypinało się agrafkami. Na początek nie potrzebujesz licencji ani karbonu za dwie pensje. Wystarczy jakiś cykl amatorski w okolicy, kask i sprawdzony rower. Pierwszy start zrób z założeniem, że dojeżdżasz do mety, a nie walczysz o podium. Ważniejsze od sprzętu jest to, żeby nauczyć się jeździć w grupie, bo to potrafi przerazić bardziej niż podjazd.